Aapjes kijken: het vervolg

Nee, jullie worden niet gek, er stonden inderdaad geen foto's van de aapjes in mijn vorige berichtje. De aapjes kwamen namelijk net op dat moment langs en ik had de foto's nog niet op de computer kunnen zetten en uit kunnen zoeken. Maar omdat jullie ze natuurlijk heel graag willen zien, bij deze een paar foto's van echte aapjes:

Aapjes kijken

Wij vermaken ons goed hier in Costa Rica, het is hier prachtig, we ontmoeten veel lieve mensen en momenteel vliegen de aapjes zelfs boven mijn hoofd door de takken heen.
We zijn al in verschillende nationale parken geweest, waar we veel mooie natuur hebben kunnen bekijken, maar we hebben wel geconstateerd dat je hier net zo goed gewoon bij het zwembad kunt blijven zitten en gewoon wachten totdat de doodskopaapjes vanzelf langs komen - zoals nu - of gewoon een stukje rijden naar je volgende bestemming en dan zie je ook vanzelf wel een schildpad of een coati voorbij komen, die vaak ook nog aardig fotogeniek zijn en eens mooi poseren.

Het was dus af en toe ver zoeken naar de dieren in de 'echte' natuurparken - geen enkele ara gezien in het Carara park - en helaas waren we ook net op het verkeerde moment bij het Palo Verde nationaal park bij Nosara, want de massa's schildpadden - ze verwachtten er zo'n 100.000 - kwamen pas een week later... Een ander keertje dus. We hebben daar in Nosara wel zo'n 100.000 krabbetjes gezien, hoewel ze wel steeds heel snel wegdoken als we ook maar een beetje in de buurt kwamen. Maar goed, als al die dieren niet zouden wegduiken zou het natuurlijk wel veel te makkelijk voor ons zijn geweest om ze te spotten.

Kortom, het is hier één groot natuurpark, overal om je heen kun je diertjes zien en horen - met name dat laatste, voornamelijk veel vogels moeten zich nog onthullen aan ons. En de krekels maken ook hier veel lawaai.

Berlijn - Charlottenburg

Dé aanrader van Ilona: Slot Charlottenburg aan de rand van Berlijn. 

Na ondergedompeld te zijn geweest in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog (het Jodenmuseum, Checkpoint Charly, de Muur, etc.) was het een aangename verrassing om een andere kant van Berlijn te hebben gezien. Slot Charlottenburg werd gebouwd tussen 1695-1699 en was het favoriete zomeroptrekje van koningin Sophie Charlotte van Pruisen. 

Het paleis is verschillende malen uitgebreid, maar aan het eind van de Tweede Wereldoorlog is een groot deel van het gebouw en het meubilair vernield. Het paleis is echter voor een groot deel gerestaureerd, er zijn nieuwe muur- en wandschilderingen aangebracht en er zijn tafels en stoelen vanuit andere paleizen overgebracht om zo veel mogelijk de originele staat na te bootsen. 

Sophie Charlotte had een lichte verzamelwoede wat betreft Chinees en Japans porselein, in haar leven had ze ruim 3.000 porseleinen voorwerpen verzameld. Pas na haar dood heeft haar man deze collectie verzameld in een vertrek van het paleis. Jammer genoeg is ook een groot deel van deze verzameling verloren gegaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar ook dit is weer opgeknapt en tegenwoordig kun je weer een volledige kamer vol met porselein bewonderen - kitch allert, maar het is wel indrukwekkend, zoveel porseleinen potjes en poppetjes bij elkaar.

De tuin is vrij toegankelijk (maar waarom je altijd helemaal om de paleizen heen moet lopen om er te komen, en er geen deur open staat recht naar de tuin toe is ons nog een raadsel) Ook een mooi plekje om te picknicken dus. De tuin is naar Frans model aangelegd, met strakke banen, bloemen aan de zijkant en een fontein (die het leuk vond om ons nat te spetteren, gelukkig had ik een regenjas bij). Aan het einde is er een meer, dat was aangelegd zodat de tuin eindeloos leek te zijn. Sophie Charlotte hield ook van een boottochtje en ging liever met de boot naar het werkpaleis in Berlijn, dan met de koets.

Een rondleiding met audio-guide leidt je door de verschillende vertrekken van het paleis, er wordt verteld over de families die er geleefd hebben en je waant je in het Berlijn van de 18e eeuw.