Gezelschapsspelletjes

Zaterdagavond - we hebben onszelf klaargemaakt om uit te gaan, we zouden met een paar vrienden naar een bar gaan waar zogezegd veel studenten komen. Het is een beetje koud, maar dat wil de pret niet drukken, want binnen merk je daar toch niets meer van. We komen aan bij de bar, waar een vriendin ons op staat te wachten en ze zegt dat het heel rustig is, iedereen zit aan tafels en er is dus geen 'fiesta'. We gaan toch maar even naar binnen om te kijken en hebben door dat we in een spelletjescafé zijn beland. Tegen de wand staat een paar kasten vol met kaart- en bordspellen - van uno tot world of warcraft en alles daar tussenin - en achterin het café staat een heuse multimedia-set met wii, ps3 en de complete guitar hero uitrusting. Een spelletje spelen is altijd leuk, zou je denken, dus we hebben een tafeltje uitgezocht en we gingen een spelletje uitzoeken. Nu kan een spelletje sowieso al moeizaam zijn, in een gezelschap van twee Italianen, een Poolse, een Duitse en een Nederlandse wordt het nog lastiger. Het eerste wat op tafel kwam was trivial pursuit en verboden woord, maar aangezien 3 van de 5 aanwezigen de helft van de vragen of de te omschrijven woorden niet begrepen gingen deze alweer snel van tafel - Italiaans is toch maar een lastige taal. (Dit soort spelletjes zijn overigens wel ideaal om een taal goed te leren, het regelmatig spelen van Party & Co in Spanje heeft redelijk zijn vruchten af geworpen.) Vervolgens kwamen Monopoly en een spel met treintjes op tafel. Het tweede zag er leuk uit, dus we hebben een poging gewaagd, nadat de nogal ingewikkelde spelregels (in Siciliaans accent) voorgelezen waren snapten we er nog niets van, dus we gingen maar weer op zoek naar iets anders. Toen kwam Mens-erger-je-niet voorbij. Jawel, het bestaat ook in Italië en het heet 'Non t'arrabbiare' ('Mensch ärgere dich nicht' in het Duits en 'Chińczyk' in het Pools, wat 'Chinees' betekent. In Spanje spelen ze 'Parchis', maar dat is weer net iets anders.) Aangezien er er vrij weinig simpelere spellen bestaan, leek dit ons een goede optie. Nadat de spelregels alsnog met enige moeite aan de Italianen werd uitgelegd konden we beginnen. Natuurlijk maakt het spelletje ook in Italië zijn naam waar, elke keer als iemand bijna met een pionnetje met veel moeite bij het einde was werd 'ie weer terug naar huis gestuurd en daar wordt je niet blij van, onze Italiaanse vriend begon steeds meer op het poppetje op de voorkant van de doos te lijken. Na een uur gespeeld te hebben was er nog niemand bij het eind aangekomen. Daarom hebben we de regels veranderd en zou degene winnen die als eerste überhaupt met een pionnetje bij het einde zou komen. (ipv. dat je met vier pionnetjes moet eindigen) Na nog een tijdje doorgespeeld te hebben was het eindelijk zo ver en had miss Duitsland gewonnen - tja, daar komt het spelletje uiteindelijk vandaan hè.

Bab(b)el

In veel grotere (erasmus) steden worden er taaluitwisselingen georganiseerd, zo ook in mijn huidige woonplaats Udine. Elke donderdagavond komen studenten, taal-cursisten, buitenlanders en andere geïnteresseerden naar de 'Cantinetta del Borgo' om gezellig te bab(b)elen en zo hun talen bij te houden. Groot voordeel voor de Nederlanders: het is helemaal gratis. De meest populaire talen zijn toch wel Duits en Engels, maar er zijn ook altijd wel een paar Spaans sprekers te vinden en Frans wordt steeds populairder. Zo'n twee weken geleden was er een grote groep die Russisch sprak en er zijn ook een paar woordjes Portugees en Kroatisch gewisseld. Er begint zelfs interesse in het Nederlands te komen. De meeste mensen die mij gesproken hebben weten inmiddels dat Vlaams en Nederlands toch niet twee compleet verschillende talen zijn. Een Duitse vriendin kende ook een Nederlands woord, namelijk 'lekker'. Dat kreeg vervolgens veel aandacht en iedereen wilde weten wat het betekende, wat nog niet altijd even makkelijk uit te leggen is. 'Lekker eten' is makkelijk te vertalen, maar hetzelfde woord gebruikt in de betekenis van 'lekker fietsen' of 'lekker ding' wordt al wat lastiger of het klinkt heel fout. Nederlands is sowieso nogal een onlogische taal, laatst had ik een Italiaanse mede-studente die volgend semester in Nederland gaat studeren de Nederlandse spellingsregels  en uitspraak uitgelegd. Er valt al een uur over de klinkers te praten - alle mogelijke combinaties ie, au, oo, ee; waarom je de a als aa uitspreekt in Azië, maar als korte a in Amsterdam; het gebruik van trema's (wat overigens sowieso altijd voor verwarring zorgt in mijn naam), enz. - bij de medeklinkers zijn we dus niet eens aangekomen, de volgende keer zullen de g en de r (die ook op tig verschillende manieren uitgesproken kan worden) aan de beurt zijn. Al dit uitleggen van de Nederlandse taal heeft me wel weer laten zien dat het Nederlands een rijke en creatieve taal is - hoewel Duitse vrienden het vonden klinken als een grappig, raar aftreksel van het Duits. Het woord dat ik vooral het meeste mis in andere talen is 'gezellig'. 'Cosy', 'acogedor', 'socievole', 'agréable' of 'unterhaltsam' zijn toch niet echt hetzelfde. Misschien hebben we in Nederland een ander concept van gezelligheid dan in andere landen.