Toen de mensen zich inschreven om hier naar Italië te komen hadden ze zich er wel wat anders bij voorgesteld. Zonnig, warm weer, was buiten hangen aan de lijn, schreeuwende mensen op straat, feesten tot 's ochtends vroeg ... Daarentegen zijn ze hier in Udine heel rustig en het is koud. Een paar kilometer verderop liggen de met sneeuw bedekte Alpen, wat een zeer mooi plaatje geeft als ik 's ochtends naar de stad toe fiets of rijd, en daarachter liggen Oostenrijk en Duitsland alweer. Voor veel mensen voelt het hier dan ook meer Duits aan. De mensen zijn beheerst, er is niet veel volk op straat en midden in de nacht is er geen open pizza-tent te vinden. De aperitieven zijn echter wel heel gezellig, de mensen gaan zo rond een uur of 6 naar het café om een aperitiefje te drinken (of twee, of drie, ...) en de Spaanse erasmus studenten brengen ook zeker wat leven in de stad. Maar aangezien het nu hartje winter is en de temperatuur niet meer zo aangenaam blijven de mensen liever thuis. Zeker als het regent hoef je niet de deur uit te gaan, want je komt niemand tegen. (Hoewel ze in Spanje nog erger daarin zijn)
Dus behalve mijn huisgenote, die klein is, donker haar heeft, altijd druk in de weer is, heel hard kan praten en dus zo uit Sicilië weg zou kunnen zijn gelopen, is de 'echte' Italiaan hier ver te zoeken.
Dat haalt niet weg dat je hier waarschijnlijk meer van Italië leert kennen dan in grote steden als Rome of Milaan. Er zijn dan wel buitenlandse studenten, maar niet veel toeristen hebben van Udine gehoord (niet dat dat nodig is, overigens) en daardoor houd de stad haar eigen karakter en kom je eerder met Italianen van hier in contact.
Ook is Italië ontzettend divers, en dat is ook wel te verwachten. Ik ben hier in kilometers gezien dichterbij huis dan iemand uit zuid Italië. Dus ja, verschil moet er wezen.
doe mij ook zo'n uitzicht!
BeantwoordenVerwijderen