Parijs

Met de hele (op een iemand na) Euroculture Strasbourg groep zijn we een weekend naar Parijs geweest. De gemiddelde bezigheden waren niet zo gezellig als ze op onderstaande foto lijken, want behalve op een luchtrooster de cancan dansen voor de Moulin Rouge hebben we vooral musea bezocht.

Op dag 1 stond het Louvre op het programma, waar je normaal gezien al 3 volle weken voor nodig hebt om alles te zien. Daar heb ik een redelijk geslaagde presentatie gehouden - al zeg ik het zelf - over de Vier Seizoenen van Poussin. Presentaties houden in het museum zelf was op zich een goed idee, het nadeel was alleen dat het heel rumoerig was, vooral waar mijn schilderijen hingen - in een doorgang van een kant van het Louvre naar een andere. Uiteindelijk was dit niet zo erg, vervelender was dat sommige schilderijen waarover anderen hun presentatie zouden doen ineens mysterieus vertrokken waren. 's Middags zijn we met een paar mensen gaan eten in de geheime tip van onze professor: een Japans restaurant. Maar geen sushi hier en ook geen teppanyaki, we kregen een flinke kom noedel-soep. De rest van het weekend hebben we het bij Aziatisch eten gehouden: Thais, Vietnamees en crêpes van de Turk.

Op dag 2 zijn we naar het Musée d'Orsay geweest, dat museum dat eerst een treinstation was. Gelukkig was het die dag ook prachtig weer, maar helaas hebben we een groot deel van de dag in het museum doorgebracht. We hebben wel een pauze kunnen houden van zo'n 2 uur, die we in de tuinen van het Louvre (Jardin des Tuileries) hebben doorgebracht. Ook nadat we het hele museum gezien hadden zijn we hiernaar teruggegaan. 's Avonds heb ik nog afgesproken met Marie (die ik kende uit Águilas) en zijn we naar een concertje gegaan waarbij een vriendin van haar de saxofoon speelde. Gelukkig hebben we toen nog kunnen afspreken, want inmiddels zit ze in Buenos Aires.

Aangezien het al redelijk laat was en wij de volgende dag ook weer fit in het Centre Pompidou verder schilderijen gingen bekijken, heb ik op dag 3 nog met Marie 's ochtends afgesproken om een kopje koffie te drinken. Daarbij hadden we ook een 'praline', een soort zoet brood met roze gesuikerde amandelen dat typisch wordt gegeten in Lyon. Marie moest toevallig ook die dag in het Centre Pompidou, maar dan in de bibliotheek ervan, zijn rond dezelfde tijd. De rij voor de ingang was verschrikkelijk lang (een half uur voor openingstijd stonden ze al tot aan het andere eind van het plein te wachten), gelukkig hadden wij een professor bij die praktisch in al die musea woont en konden we zo doorlopen. We zijn hier maar een paar uurtjes gebleven, maar aangezien sommige mensen onze prof al wel in de Seine konden gooien was dit misschien maar goed. Daarna hadden we eindelijk een paar uurtjes voor onszelf, waar vooral de mensen die nog nooit in Parijs geweest waren blij mee waren. We hebben dus een toeristische toer gemaakt naar de Moulin Rouge, Montmartre en de Eifel toren. Om iets voor 22:00 uur vertrok onze trein weer naar Straatsburg en na een sprintje te hebben getrokken voor het station van bestemming hebben we zelfs nog de laatste tram naar huis gehaald. Het was een leuk weekend.